Xullo 2007

O Consello de Contas investigou a situación contábel do período 2003-04 do Concello de Pontedeume 31.07.07

O Consello de Contas achou graves irregularidades nas contas e nas prácticas admistrativas e de contratación do Concello de Pontedeume, unha das 18 corporacións locais ás que o órgano fiscalizador adicou especial atención no informe recentemente presentado ao Parlamento

De conformidade co establecido na Lei 6/1985, do 24 de xuño, do Consello de Contas de Galicia, o Pleno da Institución, en sesión celebrada o 19 de decembro de 2005, acordou incluír no seu programa de actuacións do ano 2006, a realización dunha fiscalización selectiva das contas dos exercicios 2003 e 2004 do Concello de Pontedeume.
Entre outros, os obxectivos contidos no programa de fiscalización consistiron en:
− Analizar as causas que expliquen o incumprimento da obriga de render contas, en forma e prazo, ao Consello de Contas de Galicia.
− Avaliar as posibles incidencias que afecten á correcta actuación da actividade económico-financeira, orzamentaria e contable do Concello.

Foron varios os impedimentos que fixeron imposíbel un estudo a fondo da contabilidade do Concello, xa que este non elaborou o libro obrigatorio de Inventarios e Balances, ademais de non dispor dun inventario de bens completo e actualizado. Tamén supuxo unha traba ao estudo a falta de informes do Banco Gallego.

As causas alegadas polo Alcalde, para explicar o atraso no envío das contas dos anos 2003 e 2004, radican na limitación de medios, tanto persoais como materiais, para subministración da información.

Son moitas as irregularidades que o Consello de Contas atopou na súa investigación. O Concello non dispón do libro de Inventarios e Balances, polo que se incumpre o disposto nas regras 60 e 64 da ICAL. As dilixencias de apertura e peche dos libros de actas da Comisión de Goberno (Xunta de Goberno Local) e de Pleno, correspondentes ao período fiscalizado, non están asinadas polo responsable de Secretaría. Esta incidencia, tamén se produce no libro de Resolucións do Alcalde.

A continuación descríbense as incidencias máis significativas detectadas nas áreas analizadas: 

- O Concello utiliza de forma reiterada (non con carácter excepcional como prevén a lei) o recoñecemento extraxudicial de créditos quebrando así o principio de especialidade (cuantitativa e temporal) ao realizar gastos sen crédito nin procedemento e convalidalos e imputalos ao exercicio seguinte. Deste comportamento poderíanse derivar responsabilidades.

- O Concello rexistrou desviacións de financiamento por importe de 80.531,46 euros, no resultado orzamentario e no remanente de tesourería de 2004. Desta cantidade, 4.429,44 euros proceden dunha subvención da Deputación por gastos da contratación dun animador deportivo; e o resto, por importe de 76.102,02 euros, da obra Beirarrúas na avenida Ricardo Sánchez.

- Analizáronse as subvencións concedidas no exercicio 2004 ao Club Náutico Firrete, por importe de 2.163,60 euros, e á Sociedade Deportiva Eumesa, por 2.500,00 euros. Como resultado do traballo efectuado sobre as dúas subvencións sinaladas (cuxa xustificación da aplicación de fondos a súa finalidade figura no expediente), detectáronse as seguintes incidencias:
Estas subvencións concedéronse sen que se acredite no expediente o cumprimento dos principios de publicidade, obxectividade e concorrencia. Neste sentido, consta informe de Secretaría e Intervención advertindo ao órgano de concesión, con carácter previo á adopción do acordo, sobre a necesidade de outorgar subvencións de conformidade cos ditos principios.
Segundo o disposto na Base número 47 de execución do orzamento de 2004, o órgano competente para outorgar subvencións que non superen a cantidade de 2.404,05 euros é o Alcalde. Pero a subvención ao Club Náutico Firrete (por un importe inferior), concedeuse pola Xunta de Goberno Local sen que exista acto expreso de delegación. Sen prexuízo do anterior, o acordo de concesión destas dúas subvencións vulnera o artigo 54.1.f) da LRXAP e PAC, por canto non se motivou suficientemente.
Nos expedientes revisados non figura a seguinte documentación esixida: a) memoria explicativa das actividades realizadas durante o último ano ou tempada; b) memoria explicativa das actividades a realizar; c) orzamento de ingresos e gastos da actividade con expresión do financiamento previsto; e d) certificación dos cargos representativos e domicilio social, con fotocopia compulsada do DNI ou CIF.

- O grupo Independentes por Pontedeume acompañou recibos pero non acreditou o seu pago, polo tanto, non se xustificou a aplicación de fondos á súa finalidade. Ao termo dos traballos de campo desta auditoría (novembro, 2006), non consta a xustificación do pago. Por esta circunstancia, en caso de non xustificar adecuadamente a aplicación dos fondos recibidos, procedería o reintegro das cantidades entregadas e a esixencia dos xuros de demora correspondentes, como establece o artigo 37 da LXS.

- Verificouse que o alcalde e un concelleiro percibiron axudas de custo, no exercicio 2004, sen que conste xustificación suficiente que acredite o gasto realizado. 

- Na plantilla aprobada para o exercicio 2004, existen vinteseis postos de traballo suxeitos a estatuto funcionarial, dos cales sete figuran como vacantes sen que se realizasen, ata a finalización dos traballos de campo desta fiscalización (novembro, 2006), os correspondentes procesos selectivos. 

- Respecto ao persoal laboral fixo a 31 de decembro de 2004, certificouse que o sistema de acceso en tódolos postos foi o concurso-oposición. Como resultado da análise de dous expedientes (auxiliares administrativos), constatouse que figuran contratos laborais temporais anteriores e sucesivos, dende os anos 1992 e 1994, respectivamente, ata a súa contratación indefinida no ano 1997, con interrupcións de poucos días entre a finalización dun contrato e a formalización do seguinte a favor do mesmo traballador. Non consta documentación acreditativa da superación de procesos selectivos con carácter previo á adquisición da condición de persoal laboral fixo. E non se acredita suficientemente a realización de actuacións necesarias que garanten o cumprimento dos principios constitucionais de igualdade, mérito e capacidade que deben presidir a selección de todo o persoal ao servizo da Entidade.

- Analizáronse catro expedientes de traballadores que ocupaban postos de actividade temporal a 31 de decembro de 2004 (auxiliar administrativo de servizos sociais, auxiliar da área de formación, normalizadora lingüista e educadora social), verificando que foron contratados inicialmente nos anos 1990, 1992, 1994 e 1995, respectivamente, utilizando a modalidade de obra ou servizo determinado. Dende esas datas e ata a actualidade (novembro de 2006), permanecen contratados polo Concello na mesma situación de provisionalidade. 

- A empresa Concifa, SL, a quen se adxudicou un contrato polo prezo de 32.306,97 euros (baixa de 300,00 euros), recibiu a notificación da resolución do expediente o día 30 de xuño de 2004. Con esta mesma data asinouse o contrato administrativo da obra, e constituíuse, ese mesmo día tamén, a fianza definitiva. Segundo consta na certificación número un e final, expedida o día 15 de xullo de 2004, as obras foron realizadas polo contratista durante o período comprendido entre o 29 de xuño de 2004 e o 15 de xullo de 2004, evidenciándose, desta forma, o inicio das obras con anterioridade á notificación da adxudicación e sinatura do contrato.

Urbanismo.- Comprobouse, en catro expedientes, o control urbanístico efectuado polo Concello a través da licenza, que comprende tres aspectos regulados nos artigos 194.1 da Lei 9/2002: 
a) a adecuación do que se solicita coa ordenación urbanística aplicable (neste caso, Normas Subsidiarias de Planeamento); b) que o aproveitamento proxectado axústase ao aproveitamento susceptible de apropiación; e c) que a obra ou uso proxectado reúnen as condicións de seguridade, salubridade, habitabilidade e accesibilidade, e demais condicións técnicas da edificación.

En tódolos expedientes revisados xustifícase a adecuación formal da concesión de licenzas aos tres aspectos anteriormente sinalados. Porén, non consta a pertinente comprobación administrativa, unha vez finalizada a construción, que permita practicar a correspondente liquidación definitiva do Imposto sobre Construcións, Instalacións e Obras en función do custo real e efectivo da obra. A infracción desta disposición sobre liquidación e administración de recursos públicos, podería dar lugar, de existir prexuízo para as arcas municipais, á esixencia de responsabilidade contable.

Ademais do anterior, segundo se acredita en certificación expedida polo Concello, outorgáronse sete licenzas de primeira ocupación en 2003 e catro no ano 2004. Certificouse, a existencia de catorce expedientes de reposición de legalidade urbanística incoados en 2003 e de oito en 2004. Revisáronse catro dos oito expedientes de 2004, verificando que se referían a obras sen a preceptiva licenza municipal. Non consta nos expedientes documentación que permita determinar se estas obras son legalizables e si se realizaron actuacións para o cobro do ICIO e da taxa correspondente. Circunstancias das que se poderían xerar responsabilidades. Así mesmo, o Concello certificou que nestes exercicios non se iniciou ningún expediente sancionador asociado por infracción urbanística.

Conclusións

O Concello non dispón dun inventario de bens completo e actualizado

A utilización reiterada do recoñecemento extraxudicial de créditos denota unha deficiente xestión do gasto público que e preciso corrixir, sen prexuízo das responsabilidades que se poidan xerar por comprometer gastos sen crédito suficiente.

O Concello non dispón de Rexistro de persoal e relación de postos de traballo. O complemento de produtividade supera o límite do 30% da masa retributiva global presupostada en 2004, infrinxindo o disposto no artigo 7.2.b) do RD 861/1986. Así mesmo, asignouse unha cantidade fixa mensual, en concepto de produtividade, que vulnera a natureza deste complemento. Ademais, pagouse nos meses de xuño e decembro unha produtividade extra, que é a suma do complemento de destino e específico de cada posto de traballo, polo que se perciben pagas extraordinarias que inclúen o importe de retribucións complementarias, en contra do disposto no artigo 2.2 do RD 861/1986. Respecto ás axudas de custo, comprobouse que os funcionarios percibiron cantidades superiores ao grupo correspondente, vulnerando o preceptuado no artigo 13 do RD 462/2002.

O Concello utilizou o procedemento negociado sen publicidade en tres dos catro expedientes de obra investigados en 2004.

Ver informe completo en pdf.

Sobre o Valedor do Pobo 31.07.07

Oficina do Valedor do PoboEn abril do 2006 o colectivo Fusquenlla decidíu, quizais inxenuamente, solicitar a intervención do Valedor do Pobo para poñer freo ás actuacións do Concello de Pontedeume, feitos que conculcaban dereitos fundamentais da veciñanza en relación á falta de transparencia e prevaricación da que facían gala os gobernantes locais.

Como ben se sabe, a oficina do Valedor do Pobo ten por finalidade evitar os abusos que a administración ou os seus representantes poidan inflixir aos cidadáns. O Valedor do Pobo é unha institución que non exerce funcións de tipo coercitivo, senón unicamente de persuasión, de tal forma que a través das súas diferentes actuacións pon en xogo a súa autoridade, para orientar e corrixir as actuacións ou abstencións da Administración que coñece a través dos procedementos correspondentes.

Despois de admitir a trámite as queixas de Fusquenlla, o seguinte paso é recabar do Concello a documentación que demostre, ou desminta, o fundamento de tales queixas. Dende abril do 2006, o colectivo Fusquenlla só recibíu da oficina do Valedor escritos nos que se lle comunicaba que o Concello persistía na súa negativa a enviar os informes solicitados. O último destes escritos, que se acercan á ducia, foi remitido o pasado día 24 de xullo.. Di así: 

En relación coa queixa que vostede presentou nesta institución, no día de hoxe solicitamos novamente ao Concello de Pontedeume o correspondente informe complementario.

Poñerémonos de novo en contacto con vostede, unha vez que o citado Concello nos remita a referida información, dándolle conta da nosa actuación e, se é posible, da solución do problema

A inxenuidade da que falabamos ao comezo xa pasou a ser incredulidade. Agora somos conscientes de que as administracións locais son institucións á marxe da legalidade; que os alcaldes e comisións de goberno teñen o suficiente amparo como para deixar de lado as obrigas que nos afectan ao resto dos cidadáns; que o único "castigo" que se lles pode impoñer é a revogación da confianza que neles se depositou nas eleccións. Tamén estamos convencidos de que esta pena provoca un sorriso naqueles que se retiran para disfrutar as prebendas obtidas dutante o seu exercicio.

Pero o difícil de asumir é que unha institución que debería de posuir medios para obrigar aos alcaldes a acatar a lexislación, no  é máis que unha entidade baleira que se propón crear a falsa ilusión de unha Administración ao servizo da cidadanía. Os feitos, neste caso as tentativas de conseguir informes do Concello, demostran a falacia das aspiracións do Valedor do Pobo.

Última hora: o novo Valedor do Pobo, Benigno López, apostou onte por impulsar este órgano derivando algunhas reclamacións que tramite á Fiscalía, no suposto que as institucións denunciadas incumpran reiteradamente as recomendacións dadas por este.

Nova páxina sobre a mina de andalucita 26.07.07

Pico Vello é o lugar no que se pretende abriri unha mina de andalucita. Unha empresa de capital anglo-sudafricano, Picobello Anadalucita, S.L, sería a encargada de materializar o proxecto. Unha páxina adicada enteiramente á defensa deste enclave onde nace o río Belelle aparece na rede. O seu enderezo é http://picovello.blogspot.com/

Reunión de Rede Litoral Vivo 25.07.07

O pasado día 21, aproveitando a oportunidade que representou acudir á manifestación en contra da ampliación da piscifactoría de Quilmas, na que se deron cita numerosos grupos ecoloxistas e sociais de todo o territorio, se celebrou unha asemblea da Rede Litoral Vivo, que non se reunía fisicamente dende a manifestación “Galicia non se vende” o 6 de maio en Compostela.

En esta asemblea se decidiu a ampliación da Rede a colectivos do interior de Galicia, aínda que sen trocar polo momento a denominación de Rede Litoral Vivo, acolléndose a unha definición ampla de litoral e focalizando tamén problemáticas candentes como pode ser a das canteiras do Courel ou o conxunto da ampliación de Rede Natura agora mesmo en marcha.

Como actividade mais inmediata, aparte da atención aos sempre urxentes e tristemente continuados ataques que está a sufrir o territorio galego, e como estratexia para  artellar unha loita común contra eles e promover a información ao cidadán, se pretende continuar co traballo de realización dun mapa de puntos negros, xa non só do litoral, senón de todo o territorio galego, contando cun programa informático especialmente deseñado para ese cometido e unhas fichas que sistematicen a información e fagan mais doado o traballo de colaboradores/as.

A Rede Litoral Vivo tenta non ter só unha visión negativa da situación ambiental, e recollerá tamén as actuacións de verdadeira recuperación ambiental e defensa exemplar do medio, cualificándoos como puntos verdes. É doado aínda que non agradable predicir que van ser moito menos numerosos que os negros.

Con respecto á ampliación en curso da Rede Natura 2000, os grupos presentes en Quilmas acordaron solicitar a ampliación ate incluír todo o territorio protexido nos espazos pertencentes ao Rexistro Xeral de Espazos Naturais, creado en cumprimento do decreto 82/1989, de 11 de maio. Estes espazos veñen enumerados e regulados nas normas Complementarias e Subsidiarias de Planeamento Provincial, aprobadas definitivamente na Orde do 3 de abril de 1991, e se atopan en vigor actualmente.

Segundo artigo 28 de estas Normas nestes espazos non se autorizará a construción de ningunha clase de edificación, permitíndose a explotación racional dos recursos vinculados ao medio que non atente contra os valores esenciais que se protexen.  Levan por tanto dende o 1991 cun grao de protección que os fai, na opinión dos grupos integrantes da Rede Litoral Vivo, candidatos preferentes para formar parte da ampliación da Rede Natura que se está a preparar, e na que se agarda exista unha verdadeira participación dos colectivos implicados na defensa ambiental.

Tamén como criterio para a devandita ampliación, os grupos presentes en Quilmas, rexeitan a exclusión de determinados espazos de valor ecolóxico pola presenza de problemas puntuais; mais ben, incluír esas áreas debera urxir á resolución de eses problemas e á inversión, tan pouco habitual ate o momento, en recuperación real dos valores ambientais dunha zona.

 Estamos a asistir a unha explotación sistemática dos recursos naturais, forestais, mineiros, de enerxía eólica, hidroeléctrica, etc, que utilizan e en muitos casos degradan o territorio, proporcionando beneficios particulares que non son compartidos pola poboación en xeral.

Neste senso, tamén se decidiu realizar unha alegación conxunta ante o plan sectorial de parques de acuicultura, en exposición pública actualmente e animar á presentación de recursos concretos para cada unha das actuacións pretendidas neste plan. Solicitar unha atención real ao sector da pesca e o marisqueo, que emprega a mais de 20.000 persoas en toda Galicia e precisa dunha calidade ambiental alta e advertir do perigo de privatización do litoral que supón este plan e outros como o de portos deportivos (en fase agora mesmo de comentarios iniciais na súa tramitación ambiental estratéxica) que se plantexan como unha ameaza brutal á nosa privilexiada costa.

Colectivos presentes en Quilmas:

          o Salvemos Monteferro
          o Greenpeace
          o Luita verde
          o SGHN
          o Verdegaia
          o Bouzas Móvete
          o Foro Social de Cangas


Peche no Concello de Mugardos 23.07.07

Desde as once da mañá iniciouse un peche no Concello de Mugardos, por mais de 30 veciños de Mehá (Mugardos) pertencentes á Plataforma de Veciños O Cruceiro de Mehá, cuxas vivendas son das mais próximas ás instalacións que constrúe Reganosa.

Entregaron no Concello un comunicado, como veciñas e veciños do Concello de Mugardos, solicitando o apoio da Corporación para que lles sexan concedidas sendas entrevistas, que desde o 12 de xullo pasado foron solicitadas, a Francisco Barroso Palomino Director do Area de Industria e Energia da Coruña do que depende autorizar ou non o acta definitiva de explotación a Reganosa, así mesmo coa Dirección Xeral de Protección Civil de Galicia, a cal promoveu indebidamente un Plan de Urxencia Exterior que foi aprobado pola Xunta de Galicia o pasado 19 de xullo.

Este peche prodúcese así mesmo cando desde o Comité Cidadán de Urxencia para a Ría de Ferrol se esta tamén á espera de resposta a un escrito, enviado á Dirección Xeral de Proteción Civil en Madrid e tamén á espera de resposta do Ministro de Industria aos escritos que desde xuño de 2006 enviáronselle, o ultimo entregado en man o pasado 11 de xullo de 2007 na súa visita a Ferrol, solicitándolle que ordene ao Area de Industria e Enerxía (que depende do mesmo) non sexa autorizada o acta definitiva de explotación ou funcionamento, que Reganosa non ten e que lle é obrigado solicitar, para o que está pendente de resolver condicionados da súa autorización de construción, relacionados coas distancias ás poboacións e a saída de urxencia dos buques gaseros.

Ler en La Opinión

UHNA DECENA DE ASOCIACIÓNS ECOLOXISTAS MARCHAN CONTRA A MINA DE ANDALUCITA


Os colectivos Plataforma Ártabra 21, FEG, Club de montaña de Ferrol, Lapis Verde, Adega, Sociedade Galega de historia Natural, , Verdegaia, Guerrilleiros das Fragas, Fusquenlla e o Concello de A Capela foron os organizadores desta marcha que pretendía alertar das consecuencias que a mina de andalucita traería sobre o ecosistema de Pico Vello. Este lugar de As Pontes e limítrofe coas Fragas do Eume posúe unha apreciada variedade de flora propia das fragas galegas. Ademais este lugar da Serra do Forgoselo agocha o nacemento do río Belelle, un río que pode verse en perigo de se levar a cabo o proxecto.

Un enclave cun alto valor paisaxístico está a piques de desaparecer polo afán predador de empresas estranxeiras. Ningún beneficio para o territorio galego; só destrución e unha clase política que considera que o progreso consiste no asentamento de empresas. Os pequenos beneficios obtidos hoxe, 50 empregos, serán unha rémora no futuro, cando o ben máis preciado que Galiza ten desapareza por mor da avaricia dos empresarios.

Ás dez da mañá partía de Ferrol un bus cara ao lugar de Pico Vello, na parroquia de Goente (As Pontes), transportando a un colectivo de persoas que secundaron a marcha reivindicativa contra a paralización do proxecto dunha mina de andalucita no macizo do Forgoselo, promovido pola compañía anglosudafricana "Picobello Andalucita" en 2003. Medio centenar de persoas, algunhas chegadas de municipios como Cangas do Morrazo ou A Coruña, secundaron a convocatoria dos organizadores.

Un geólogo encargouse de explicar aos presentes que é a andalucita e como se formou na zona, ademais de aspectos etnográficos da contorna das Fragas e do aproveitamento sostible do medio.

Tras unha comida no Curro do Forgoselo, os asistentes desprazáronse ás Brañas desa mesma área, para a que solicitan que se inclúa no parque natural das Fragas do Eume.

A decena de organizacións convocantes oponse á construción da mina por considerar que suporía a desaparición dunha zona de fraga autóctona e unha fonte do río Belelle, entre outros prexuízos.

Fotos de Miguel Ángel fernández
Ler en Diario de Ferrol
Máis información en El País

Impacto da piscifactoría de Quilmas 18.07.07

Un escrito dos compañeiors que se opoñen á instalacion da piscifactoría en Qilmas. Ler aquí

Salvemos Corrubedo, O Courel, Galicia 17.07.07

Artigo de ALFREDO IGLESIAS DIÉGUEZ publicado en Galicia-Hoxe

A situación do territorio galego é catastrófica", así comezaba o manifesto lido no transcurso da manifestación que baixo o lema Galiza non se vende: Terra viva e vida digna para tod@s percorreu as rúas de Santiago de Compostela o pasado 6 de maio; "dende A Guarda a Ribadeo, dende O Courel á Terra Chá, un terremoto de especulación e depredación da terra e do mar está destruíndo a nosa natureza, a nosa paisaxe e a nosa forma de vida"
Seguir lendo

A Fiscalía denuncia as obras da Av. do Ferrol 15.07.07

En decembro do 2004 foi concedida unha licenza a Juan Sampedro para construir na Av. do Ferrol un edificio de 18 vivendas. Posteriormente este proxecto cambiou a titularidade en favor de Lagares Álvarez, S.L. A empresa construtora foi Construeume, S.L. Estas dúas empresas teñen a sospeitosa autoría de case todas as obras que padecen algunha orde de paralización. Entre elas, a de Caldagueiro, sobre a que existen igualmente dous requerimentos da CPTOPT para paralizar as obras. Tamén Construeume levantou varias vivendas unifamiliares en Nogueirosa, declaradas ilegais pola mesma consellaría, así como o edificio da antiga Casa de D. Pablo, igualmente paralizado despois de múltiples denuncias de Fusquenlla.

A finais de 2004 comezou a levantaser na Av. do Ferrol un edificio que triplicaba o volume de habitabilidade. Das 18 vivendas concedidas, pasouse a 55. Para conseguir este prodixio de ampliación a obra aumentou a súa profundidade, pasando dos 15 m. que exixen as Normas Subsidiarias, aos 30 m. Como consecuencia foi invadido chan que ía destinado a viais públicos.

Os arquitectos directores do proxecto foron Ana Isabel Piñeiro Esperante, Ignacio Soto González e José Luis Rey Boullón.

Os promotores presentaron un estudo de detalle que foi denunciado no concello en xaneiro do 2005.

Posteriormente se sucederon as denuncias que o colectivo Fusquenlla presentou contra esta obra, dirixidas ao concello, á Xunta de Galiza e ao Valedor do Pobo. Ningunha destas foi respostada por estas institucións

Só en febreiro do 2006, algo máis dun ano dende o primeiro escrito presentado, o Concello de Pontedeume optou por emitir unha orde de paralización por non se axustar á licenza concedida. Nunca se explicou o por que deste retraso en inspeccionar as obras, pero era evidente o favor que se lle estaba a facer aos promotores. En ningún momento se lles obrigou por parte do Concello á reposición da legalidade, é dicir, a demolición do construido ilegalmente.

Esgotados todos os medios para conseguir o acatamento da legalidade, o colectivo Fusquenlla decidíu poñer os feitos en coñecemento da Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza. Esta, á vista dos informes obtidos, decidíu presentar unha denuncia ante o xulgado de Betanzos. Segundo o escrito presentado, a promotora procedeu a levantar un edificio que excedía da licenza urbanística concedida e ocupando previsiblemente chan destinado a viais, solos que en principio integran o artigo 319.1 do Código Penal:

"Imporanse as penas de prisión de seis meses a tres anos, multa de doce a vinte e catro meses e inhabilitación especial para profesión ou oficio por tempo de seis meses a tres anos, aos promotores, construtores ou técnicos directores que leven a cabo unha construción non autorizada en chans destinados a viarios, zonas verdes, bens de dominio público ou lugares que teñan legal ou administrativamente recoñecido o seu valor paisaxístico, ecolóxico, artístico, histórico ou cultural, ou polos mesmos motivos sexan considerados de especial protección."

Asemade a Fiscalía propón requerir ao Concello de Pontedeume para que, a través do técnico municipal, informe sobre a ocupación do chan  destinado a vial por parte do construtor, indicando a superficie ocupada. Tamén se remite un oficio á Delegación Provincial da Consellaría de Urbanismo para que informe ao Xulgado dos feitos denunciados.

Por último, a Fiscalía do TSXG pide se remita á Fiscalía da Coruña as presentes dilixencias así como ao Fiscal Especialista en delincuencia sobre o Patrimonio Histórico e delitos contra a ordenación do territorio

Ler en La Opinión

Ler en Diario de Ferrol

Ler en GZnación

Bandeiras negras. Informe de ecoloxistas en acción. 14.07.07

Ler aquí

No informe completo menciónase a Pontedeume. Consultar en formato pdf.

Máis información en 20 minutos

Dúas licenzas de vivendas en Nogueirosa anuladas polo xuíz 12.07.07

Xa son catro as licenzas anuladas

Recollemos do xornal La Opinión:

O xuíz anulou as licenzas de obra de dúas vivendas unifamiliares construídas na parroquia de Nogueirosa, no municipio de Pontedeume, sobre chan rústico de protección costeira, polo que son xa catro os permisos municipais revogados pola Xustiza na mesma zona e polos mesmos motivos.

A Consellería de Política Territorial recorreu ante o Xulgado do Contencioso Administrativo as autorizacións municipais de oito chalés levantados nesta zona do Concello, das cales catro xa foron suspendidas e as outras catro aínda están pendentes de resolución xudicial. Estas casas presentan unha situación legal similar á da vivenda denunciada pola Xunta, situada tamén en Nogueirosa, e por cuxa licencia o ex alcalde de Pontedeume, o socialista Belarmino Freire, deberá responder ante o xuíz como imputado nun delito de prevaricación.

O departamento autonómico informou onte de que o Concello decidiu apelar as sentenzas que deixan sen efecto as catro licenzas, polo que o proceso aínda está aberto e pendente do fallo que emita o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG).

En canto ao edificio coñecido como de Caldagueiro, construído na avenida Doutor Villanueva, a Consellería de Política Territorial solicitou ao Concello eumés a revisión da licenza municipal, ao que o anterior Goberno local respondeu abrindo un expediente de reposición da legalidade.

O mesmo sucede co número un da mesma avenida, coñecido como Casa de don Pablo. Á pregunta de quen debería dar o seguinte paso, se Concello ou Xunta, se a empresa construtora obvia o expediente de reposición da legalidade, Política Territorial responde que abriu "as dilixencias oportunas". "É chan urbano e requirimos ao Concello que revisase as autorizacións municipais", afirman desde o departamento autonómico.

A pesar dos requirimentos da Xunta e das ordes de paralización das obras emitidas polo anterior Goberno local, presidido polo socialista Belarmino Freire, as obras en Caldagueiro e na Casa de don Pablo continuaron. De feito, a oposición preguntou en reiteradas ocasións no pleno pola situación de ambas as construcións e advertiu de que en Caldagueiro residían varias familias a pesar de que o edificio carecía de licenza de primeira ocupación. O edificio de Caldagueiro consta, ademais, de dúas fases, polo que se abriron dous expedientes de reposición da legalidade, segundo informou onte Política Territorial.

Centroña e Boebre

O colectivo eumés Fusquenlla solicitou á Consellería de Política Territorial que actúe da mesma forma que fixo en Nogueirosa e que informe ao xuíz da situación legal das oito vivendas unifamiliares construídas nas parroquias de Centroña e Boebre a pesar do informe desfavorable emitido pola secretaria municipal.

A comisión municipal de Urbanismo decidiu outorgar as licenzas de obra das oito edificacións e obviar así o informe xurídico asinado pola secretaria en decembro de 2001, que conclúe que non procede outorgar as autorizacións por tratarse de chan rústico, segundo a Lei do Só, no que tan só se permite a construción de vivendas a condición de que estean vinculadas a explotacións agropecuarias.

As confrarías denuncian ante a Fiscalía de Medio Ambiente as verteduras nas rías galegas.

O caso máis sanguento é o de Pontedeume

Lido na Voz de Galicia
Con 9.000 traballadores, o marisqueo nas rías galegas «é a empresa máis grande de Galicia», sinala Xan López, secretario xeral da Federación de Confrarías de Galicia. Pois ben, esa macrocompañía ten que lidar cada ano cunha serie de agresións á súa produción e medio de vida que, na maioría dos casos, quedan impunes, algo impensable se a actividade fose unha sociedade ao uso. E aínda que eses atentados son constitutivos dun delito ambiental, resulta que «a ninguén se lle cae ou pelo, todos aféitanse para arriba e ou que nos queda a nós é pedir subvencións, axudas, indemnizacións... sen que ninguén asuma responsabilidades»

Romper esa dinámica é o que levou ás confrarías galegas a presentar unha denuncia ante a Fiscalía do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) para que, dunha vez por todas, investíguese que ocorre «na zona dúas Moteis, en Pontedeume, na ría dá Pasaxe, na Coruña, nos bancos de Corcubión, na ponche dás Pías...» e en todos aqueles puntos onde as verteduras contaminantes están ameazando a produción marisqueira e, xa que logo, a economía de centos de persoas.

A denuncia ante o fiscal especial de protección do medio ambiente foi acompañada dun estudo da contaminación encargado pola propia federación galega e que os depósitos pretenden que sirva de base para que o ministerio público «comence a identificar vos focos de verteduras, investigue e determine responsabilidades». E ao fiscal non lle faltará por onde empezar. Pode elixir calquera dos 10 puntos da costa galega que os denunciantes marcaron en vermello.

Hai varios bancos ameazados polas augas residuais, aínda que son poucos mariscadores. E un dos casos máis sanguentos, tanto polo número de afectados como porque as características da ría non facilitan o seu saneamento, é Pontedeume. Hai 140.000 metros cuatrados de parques ameazados nos Moteis polas augas fecais.

CONSULTORA GALEGA 07.07.07

Daniel PinoEsta é a empresa que elaborou o PXOM de Pontedeume. Un planeamento que foi rexeitado pola Xunta de Galiza a causa dos innumerabeis despropósitos que contiña na súa redacción. Á abundancia de erros impropios dunha empresa que se xacta de ser punteira no seu campo, únese o que posiblemente sexa o maior desacerto: o aumento esaxerado do chan urbanizábel. Este incremento, que permitiría construir máis de 3000 vivendas nos vindeiros 8 anos, só beneficiaría aos promotores inmobiliarios, ou o que é o mesmo, aos axentes urbanizadores. Unha figura censurada pola propia Unión Europea que permite a expropiación para beneficio do promotor.

Pero esta peculiaridade do plan feito para Pontedeume non foi algo fortuito. Encaixa dentro da dinámica do libre mercado que ante todo se propón conseguir os maiores beneficios no máis breve tempo posíbel. Consultora Galega é unha empresa e como tal ten múltiples conexións con outras relacionadas co mundo inmobiliario. Un cartel empresarial que necesita do poder político para estender os seus negocios do xeito máis eficaz. E como colofón, o nulo interese da empresa polo fin público para o que foi contratada.

Véndese esta firma como a que confeccionou o  plano  de Allariz. Pero tamén os de Pontevedra e Vigo. En Vigo , ao igual que en Pontevedra, pretendíase levantar torres de 20 alturas á beira do mar. Unha pretensión que chocou coa política da Xunta. Algo semellante sucedeu co concello de Pontevedra. O seu alcalde, o nacionalista Fernández Lores, estivo a piques de romper a relación con Consultora Galega por entender que esta empresa tiña un afán desmesurado por favorecer intereses alleos ao concello. En Vigo, os 95 núcleos rurais, co novo plano pasaron a ser só 11. A práctica totalidade da zona rural era recalificábel como urbana.

Non parece pois que os concellos sexan os beneficiarios dos proxectos polos que empresas como Consultora Galega perciben fortes sumas de diñeiro. Detrás da empresa redactora dos planeamentos atópanse persoas vencelladas a sectores inmobiliarios. Por poñer algún exemplo, un dos colaboradores permanentes de Consultora Galega é o administrador dunha consultoría en Madrid. Tamén figuran colaboradores de Consultora Galega como ponentes de xornadas organizadas por APROIN (Asociación de promotores inmobiliarios de Pontevedra). 

Esta estreita relación entre equipos redactores de plans de urbanismo e firmas adicadas á promoción inmobilaria deixa aberta a posibilidade de filtrar información, unha posibilidade que fomentaría a especulación do chan sobre o que se executa un planeamento urbanístico.

Non ten nada de estraño que en Pontedeume se quixera aumentar esaxeradamente o chan urbanizábel. Como non o é que xa apareceran compradores de terreos aínda rústicos polos que se pagaron cifras millonarias.

Lembremos que tamén foi Consultora Galega a que elaborou o plan de sectorización que EINSA presentou ao Concello e polo cal se recalificarían os terreos que esta empresa posúe en Andrade.

Para afianzar máis a rede mercantil de Consultora Galega, un dos seus fundadores, Daniel Pino, foi nomeado Director o Instituto Galego de Vivenda e Solo, un organismo dependente da concellaría que preside a nacionalista Teresa Táboas.

En suma, un plano de urbanismo feito á medida dos promotores e especuladores. Un plano que non atende ás necesidades de Pontedeume. Un proxecto que prima ao sector empresarial en detrimento do público. Este foi o traballo de Consultora Galega. Un traballo que, pagado polo Concello de Pontedeume, non beneficia en nada á súa cidadanía. Un intento de convertir Pontedeume nunha inmensa zona residencial na que desaparecerían os seus sinais de identidade.

Este descomunal proxecto foi rexeitado pola Xunta e agora os eumeses estamos condenados a permanecer outros anos máis sen PXOM. Unha carencia inxustificada e uns gastos dilapidados.

Ecoloxistas organizan un roteiro contra a mina de andalucita 05.07.07

Ler en La Opinión

Roteiro por Pico Vello. Xacemento de andalucita 04.07.07

A empresa anglo-sudafricana "Picobello Andalucita" solicitou permiso para explotar unha mina en terreos a carón do Parque Natural das Fragas do Eume.
Diversos colectivos opoñémonos a este proxecto que poñería en perigo o mesmo parque e o nacemento do río Belelle.
O día 15 de xullo organizamos un roteiro pola zona na que se ubicaría a mina, un lugar de incalculábel valor ecolóxico. Os que esteades dispostos a coñecelo, podedes poñervos en contacto connosco para participar nesta marcha.

Máis información aquí

Hoxe entra en vigor a nova lei do solo 01.07.07

Descargar en formato pdf.

.


 


.

www.ServiCont.com
Suscribir con Bloglines


Google Indice