Problemas ambientais nas Fragas (El País)
Unha empresa con sede na Coruña, constituída por capital británico e surafricano, disponse a explotar outra pedra: a andalucita, un mineral a partir do cal constrúense ladrillos refractarios e cerámicas. Pero o xacemento está nas Pontes, á beira das Fragas do Eume. A empresa, Picobello Andalucita, leva 10 anos intentando conseguir os permisos que, segundo asegura, vailles conceder “o novo presidente da Xunta”. A representante, Gwendoline Holliday, móstrase aliviada porque “agora que os investidores estábanse xa cansando cambiou o Goberno” e transmitíronlles o compromiso de que aprobarán o seu proxecto. Mentres, grupos ecoloxistas insisten en que a mina alterará o río Eume e destruirá patrimonio ecolóxico e agrícola.
Cun capital de 2,5 millóns, Picobello Andalucita constituíuse no 2000 e obtivo a aprobación inicial da Xunta presidida por Fraga para a explotación da mina. Pero coa chegada do bipartito, o proxecto freouse. “Chegaron a darnos esperanzas e despois deixaron de atender as nosas chamadas”, protesta Holliday sen comprender como se rexeita un proxecto que “en época de crise vai crear preto de 60 postos de traballo directos”. A empresa espera iniciar agora a extracción ao descuberto no xacemento de Goente de mineral suficiente para producir 50.000 toneladas anuais. A rendibilidade non ten dúbida. España importa o 100% da andalucita que utiliza “e só hai tres minas no mundo, todas en Sudáfrica, ademais dunha case esgotada en Francia”. Holliday sostén que en canto empecen a extraera das Pontes “de gran calidade”, garantirán a subministración para toda España. El País
Máis información sobre este tema na páxina de Fusquenlla



El Urquijo retira un producto que pretendía ligar su rentabilidad a la solvencia de 7 cajas
Autor: M.Á.R.
Fecha de publicación:20/8/2008
Banco Urquijo, propiedad del Sabadell, anunció ayer que no sacará al mercado un polémico nuevo producto de inversión que ya estaba preparado y que pretendía ligar su rentabilidad a la solvencia de siete cajas de ahorros españolas, entre las que se encontraba Caixa Galicia.
El producto era un bono estructurado a cinco años y destinado a inversores especializados, que pretendía comercializarse desde fuera de España y que prometía pagar un cupón siempre que no suspendiesen pagos más de dos de las siete entidades incluidas en el lote (Caixa Galicia, Bancaja, Caixa Cataluña, Caja Madrid, CAM, Ibercaja y BBK). El propio Banco de España no vio con buenos ojos el producto, cuya filtración sorprendió en medios bancarios, que criticaron la «ética» de esta iniciativa.
FIJENSE EN LA FECHA DE PUBLICACION