O Concello negocia a compensación por un convenio urbanístico do ex alcalde


Freire prometeu parcelas edificables a cambio da cesión de terreos para a construción dunha parte do paseo marítimo e da piscina, contraprestación que non se chegou a materializar

O Goberno local de Pontedeume terá que facer fronte ao pago da compensación dun convenio urbanístico asinado entre o Executivo do ex alcalde Belarmino Freire e a familia Tenreiro no ano 1997, polo que esta cedeu uns terreos ao Concello, o que posibilitou a construción do segundo tramo do paseo marítimo, que discorre cara a Esteiro e ata a ponte da autoestrada pola marxe litoral, e da piscina climatizada municipal.

O Executivo, do Partido Popular, asegura que descoñecía a existencia deste acordo “ata hai pouco”, cando descubriu que, aínda que os propietarios das parcelas cumpriran co seu parte do acordo, o Concello non materializou a edificabilidade dos terreos noutra zona, tal e como acordara nin, na súa falta, compensou aos afectados economicamente, segundo o estipulado no convenio.

Agora o Goberno local asegura que mantén negociacións coa familia Tenreiro para chegar a un acordo, aínda que rexeita adiantar de que tipo, se económico ou urbanístico. O que si que avanzou o concelleiro de Urbanismo e Facenda, Eugenio Otero, o pasado luns durante o debate dos orzamentos, é que a débeda económica ascende a unha cantidade “elevadísima, astronómica” xa que se tería que facer fronte ao pago de preto de “20.000 metros cadrados”, que en palabras de Otero, “é unha cifra imposible de saber”.

O portavoz municipal do Partido Socialista (PSOE), Agustín Vilariño, concelleiro de Urbanismo cando se asinou o convenio, explica que este se fixo con base nun acordo plenario aprobado por “todos os grupos da Corporación local, incluídos os seis edís que o Partido Popular tiña naquel entón”.

Vilariño destaca que o convenio naceu froito das necesidades daquel momento e que permitiu a construción da segunda fase do paseo marítimo e da piscina municipal, “servizos que levamos gozando dez anos”. Explica tamén as razóns polas que o Goberno local de Belarmino Freire non puido cumprir co pactado.

Sinala que o acordo incorporouse ao Plan Xeral de Ordenación Municipal (PXOM) que foi aprobado naquel momento de forma inicial por unanimidade da Corporación, pero o proxecto urbanístico non chegou a bo porto debido ás continuos cambios lexislativos en canto a materia urbanística, razón pola que non se chegou a materializar a edificabilidade prometida á familia Tenreiro.

“Nós cumprimos co noso compromiso, aínda que este non se puido efectuar polos continuos cambios de normativa que impediron que o plan xeral fose aprobado”, apunta o socialista, que confía en que o Goberno local chegue a un acordo cos afectados. Agora, o Concello ten dúas vías para solucionar o problema: indemnizar economicamente aos Tenreiro ou tratar de compensar con parcelas edificables noutra zona.

La Opinión

Information and Links

Join the fray by commenting, tracking what others have to say, or linking to it from your blog.


Outros Artigos
Dereito á cidade
Os eucaliptos, unha ameaza para as Fragas do eume

Escribir un comentario

Escriba o que pensa sobre o asunto. Permítese HTML básico para dar certo formato.

Comentarios dos lectores

É curioso pero Vilariño se repite, sempre son excusas de mal pagador, “os cambios continuos de normativa”, nunca son “os nosos erros”.

Vilariño a LEY DE COSTAS é de 1988, e dende a sua aprobación os terreos dos Tenreiro pasaron a ser servidumbre de costas, e non se podia construir edificios de vivendas como estaba previsto nas NNSS de 1986.

Que agora pretendan que se lles permuten 20000 m2 de terreos edificables por terreos en servidumbre de costas é unha burla ao cidadan.

Ademais os convenios urbanisticos hai que incluilos no PXOM antes da exposició pública para que os cidadans poidan alegar.

Indignante o nivel de politicos que temos nesta vila.

trocar terreos non edificables privados por terreos edificables públicos ten un nome:

prevaricación.

Iso non pareceu asustar moita á anterior corporación e a algún técnico do Concello.

No caso destes Tenreiros ¿non será que si as NNSS son de 1986 e os terreos dos Tenreiros son nelas en parte solo urbano consolidado e en outra parte parece que cumplen as condicións de solo urbano (acceso rodado, conexión as redes publicas, etc, según lles recoñoce o Concello no Convenio dos Tenreiros), tiña que aplicarse neles a disposicion transitoria 3ª da Lei 22/1988, dita de Costas?

¿E non será que por eso non todos os terreos dos Tenreiros son servidume de Costas? ¿E si como parece boa parte deles sexan ainda hoxe solo urbano consolidado fora da servidume de Costas, non terán ningunha edificabilidade? ¿E hoxendia a parte clasificada nas NNSS de 1986 como urbanizable na que se fixeron as cesions ditas e feitas no Convenio, -e por elas disque obtuveron o dereito a o aproveitamento urbanistico os Tenreiros e o dereito o paseo e mais a piscina climatizada nosotros- non teñen ningunha edificabilidade, nin unha pouquiña?

E a inda por riba: ¿Non será que na valoración dos terreos entran os elementos patrimoniais que teñan? ¿Canto se pensa que vale perto dun kilometro de muralla de pedra de sección 0.60×3.00m? ¿Canto se pensa que vale un Teixo de 500 anos?¿E os outros arbres? O Concello si o sabe, que encargou en 1997 a o Colexio de Inxeñeiros tecnicos agricolas unha valoracion dos arbres…

E si imaxiñamos o que vale todo eso, ¿tiña cartos o Concello de Pontedeume para mercalos ou expropialos? . E xa se sabe que despois do pasamento de Franco, neste pais xa non se poden “incautar” os bens dos cidadans.

Hai que lembrar que o Convenio dos Tenreiro foi aprobado por unanimidade polo Pleno do Concello, que foi asinado na casa do Concello polo Alcalde-presidente e atestiguado polo Secretario do Concello, e que ten plena validez xuridico-administrativa, a inda que hoxe lles chamemos a todos eles “prevaricadores”.

O Concello actuou asi porque non foi quen de ter outra maneira de adquirir os terreos que necesitaba para pillar a execucion do Paseo Maritimo deica a ponte de Esteiro pagada por Autopistas a cambio de calar noutras cousas, e pillar tamen a subvencion da Diputación para la piscina. Todos queremos que o patrimonio historico sexa publico e de todos, ¿pero sabemos o que estamos a decir? Porque aquí xa se sabe: “amiguiños si, pero a galiña polos cuarenta riais!”.

E a dia de hoxe todo esto estoupou, porque os do Concello (os de antes e mais os de agora) calaron como si o Convenio fora un “pecado nefando” (dios mio, los señoritos nos la metieron doblada…), e sabendo ben o do Convenio aprobaron inicialmente un Plan que omite o maldito Convenio dos Tenreiros, e aquí si que hay acto de prevaricación, e advertidos saben o que lles pode vir enrriba persoalmente: eso foi o que motivou a sesion de sicoanalisis que fixeron no pleno dos presupuestos: unha confesion en toda regra.

Hasta eiqui como está a cousa, que é tal como di La Opinion, pero agora para remachalo, a Consultora Galega deixou unha mina de profundidade co novo PXOM: a casa dos Tenreiros “equipamento socio-cultural”, a finca zoa verde e tamen rustica de proteccion de costas, etc. Si agora hay que pagar a cagada de Belarmino&Vilariño, e vale “unha cifra astronomica que non se pode saber” según di Genín, ¿Cómo vamos a inda por riba a pagar a casa e mais toda a finca cos arbres, os estanques e toda a leria da que falan os seus donos? ¿Non estaremos mexando fora do tiesto? Pra min que os Tenreiros, que non parecen tan bobos, estaran frotandose as mans a nosa costa…

Aos Tenreiro haberíalles que aplicar o que a moitos propietarios de Pontedeume por non coidar o patrimonio propio. Noutros países xa o fan.

Árbores senlleiras medio mortas e casa catalogada ruinosa. Se non a queren manter que a vendan ou a doen. E a servidume pública de costas lles afecta igual aos Tenreiro que aos Rodríguez. É terreo público.

¿Que se aprende antes, a leer ou a escribir? Porque parece que as veces se escribe sen saber leer: ¿Que quere decir “servidumbre publica de costas”, concepto que desemboca nun terminante “é terreo publico”?

Existe o “dominio publico maritimo-terrestre” e tamen a “servidume de proteccion de costas” coma servidume que recae sobre terreos privados afectados ploa lei de Costas, que como saben os que saben leer pode chegar a 100m dende a liña de dominio publico. ¿Todo estos terreos son publicos? Pois manda carallo co publico, onde quedara o privado!

Se queremos manter un debate sobre urbanismo, non se poden “inventar” conceptos coma “servidumbre publica de costas” que levan a interpretacions absurdas da realidade. Tan absurdas que no post de SL se pide que uns “propietarios de terreos publicos coiden o patrimonio propio”

Por outra banda ¿onde esta o catalogo, legalmente aprobado, que cite a casa dos Tenreiro? ¿Unha casa pechada e unha casa ruinosa, ou a ruina e un concepto tecnico? ¿Pero non eran terreos publicos? ¿E os arbores senlleiros, como o Teixo, que comenzou a morrer polo mal que se lle fixo cando foi “terreo publico” (cando se lle meteron as lousas de granito por riba do prado que tiña no redor, como se fixo pola Demarcacion de Costas e mais polo Concello para facer o paseo maritimo, non era unha barbaridade? Pois se fixo, e todos podemos ver os resultados mesmo neste blog), asi que logo de vivir 500 anos como “privado” non chegou a 15 como “publico”! A banalidade e a demagoxia non melloran moito as cousas….

1. Non insultes. Sei ler. Ti pode que non.

2. A servidume que eu chamo abreviadamene “servidume pública de costas” é “servidume de protección de dominio público marítimo terrestre”. ¿Está tan mal a abreviación? Non. ¿Aprende ti a ler?

3. A servidume en núcleo urbano é de 20 metros e non de 100. E os terreos afectados, anque de propiedade privada (ou non o sei moi ben en que recae a titularidade, se no estado ou no particular) deben garantir o paso público. ¿Aprende ti a ler.?

4. A zona de 100 metros só se aplica fora de núcleo urbano e fóra de Galicia. Aquí son 200 metros. Infórmate un pouco.¿Aprende ti a ler.?

5. Se como dis queres ter un debate rigoroso sobre urbanismo, non uses frases como “manda carallo” para referirte ao ben público. Entre outras cousas. ¿Aprende a escribir?

6. Pedir aos propietarios dun terreo que coiden o patrimonio propio (en referencia á casa e ás árbores da finca) é perfectamente lexítimo. Ademáis, é legal. As sancións están caendo estes días en Betanzos sobre propietarios de inmobles de valor histórico que non os coidan ou os deixan caer.

7. O teixo está así por intervención pública neglixente. É certo. A outra solución era que o comera a maleza, como actualmente ocorre nos exemplares que, dentro da finca, se deixan ao libre albedrío gracias ao labor dos propietarios.

8. A casa aparecerá no catálogo do PXOM. E apareza ou non, calquera edificación ruinosa é sancionable, teña 150 anos ou teña 6 meses.

PD: En sentido estricto, ao caso aplicaríaselle o deslinde de dominio público, que me imaxino chegará ata a beira da casa ou se meterá varios metros na finca como acontece no peirao. Ese terreo é propiedade do estado. E a partir de ahí contando 20 metros ou 100, é terreo de servidume que ten usos restrinxidos aos propietarios, e obligatorios, como garantir o acceso á zona de deslinde público.

en gondomar unha promotora acaba de ter que pagarlle ao concello 800.000 euros en compensación por unha permuta mal valorada.

é por que o BNG foi pola vía administrativa, que se non…